| Artikelindex |
|---|
| Bouwkamp 2009 Congo - dagboekfragment |
| Copriau au Congo |
| Alle pagina's |
Toch een beetje kunnen bijslapen in een hèèl rustige buurt. Buiten is er wel tot laat in de avond Congolese ambiance (muziek dus) maar het is net ver genoeg om er geen last van te hebben.
In de voormiddag maken we uitgebreid kennis met onze werkplek. Michaël, logistiek verantwoordelijke van Belgische makelij, is ook van de partij, net als een aantal nieuwe mensen die ons gidsen: de aannemer Isaïe met zijn assistent Pappy en Jean-Robert Imba, de recentelijk door Damiaanactie aangenomen animator die voor de volgende drie jaar de coördinatie van het hele project op zich moet nemen.
Deze keer geen omstuwing van kinderen, heel vreemd. Hopelijk kan dat contact er vanaf morgen komen. Wij hebben de indruk dat aan de jeugd is gevraagd ons ‘met rust’ te laten. Het officiële gedeelte wordt uitsluitend bevolkt door de ‘vertegenwoordigers’ van de bewoners, een 8-tal anciens die een comité vormen met allemaal ronkend klinkende functies. De opmerkelijkste is wel die van ‘Madame protocol’… Eerst hadden we toen al een overzicht gekregen van de reeds uitgevoerde werken en van de toekomstplannen. Voor ons wordt het schilder- en metselwerk in de laatste vier blokken en vooral in die ene wooneenheid die men bewust nog in de ‘originele’ toestand heeft gelaten. Ook voor het sanitair blok wordt aan ons gedacht. Er is nog heel wat werk aan de winkel, dat is duidelijk. We zien ook de selfcare in de praktijk, hard nodig voor de toch vaak ernstig verminkte patiënten.
In het officiële gedeelte probeer ik te benadrukken welke grote inspanning door onze mensen in België is gedaan om dit te realiseren. Ze lijken daarover ook al wel meermaals geïnformeerd te zijn en tonen zich gemeend dankbaar en enthousiast over de renovatie van hun woonplek. Afspraken en info over het fotograferen en filmen worden in alle openheid gemaakt: voor de mensen die namens Damiaanactie hier zijn is er geen enkel probleem. Ontroerend is de scène waarbij de oude Papa Gabriël onomwonden de broekspijpen opstroopt, zijn twee grote beenprothesen afneemt en simpelweg maar diepgemeend getuigt dat hij weer kan gaan enkel en alleen dankzij Damiaanactie. Een duidelijker welkom kon hij ons niet geven.
Roger Torremans



