Lepra en tbc wijd verspreid

Damiaanactie blijft het nationale tbc-programma steunen in drie staten: het Federaal District, Goias en Bahia. Het zwaartepunt van ons werk ligt echter in Salvador da Bahia, een stad met bijna 3 miljoen inwoners waar het tbc-probleem enorm groot is.

In 2007 werden 2.837 nieuwe tbc-gevallen ontdekt. In de 2 andere staten ligt de incidentie gelukkig een stuk lager: 608 gevallen in Goias en 395 in het Federaal District. In het Federaal District werden er dit jaar 226 nieuwe lepragevallen ontdekt en behandeld. Hier zorgen we er ook voor dat het aantal lepragevallen tot minder dan 1 geval per 10.000 inwoners daalt. Dat is een goede evolutie.
Onze medisch adviseur ter plaatse, dokter Marrero, heeft onze steun kunnen uitbreiden. Twee, zeer gemotiveerde en bekwame Braziliaanse verpleegkundigen stonden hem bij. Spijtig genoeg heeft de Cubaanse regering geweigerd om dokter Marrero langer in het buitenland te laten verblijven en dus om hem nog voor ons te laten werken. In december hebben we zijn contract moeten opzeggen. Gelukkig zullen we in 2008 kunnen rekenen op een nieuwe medisch adviseur, dokter José Luis Portero uit Spanje.  

Decentralisatie en integratie

De klemtoon van ons werk blijft liggen op een verdere decentralisatie en op de integratie van het tbc-programma waarbij vorming en supervisie centraal staat. Hiervan zijn de eerste resultaten merkbaar: er is een betere opvolging van de behandeling van patiënten, een stijging van het aantal genezen patiënten, een betere opsporing van nieuwe gevallen en een gezondheidsdienst die dichter bij de patiënt en zijn onmiddellijke omgeving staat. Nochtans krijgt meer dan de helft van de patiënten nog altijd geen adequate begeleiding. Dat resulteert in minder goede resultaten wat de genezingsgraad betreft. We hebben de genezingsgraad de laatste jaren wel kunnen laten stijgen van 60% naar iets méér dan 70%, maar dat is nog onvoldoende. Dat percentage ligt internationaal op 85%. Er is dus nog een lange weg af te leggen.

Brazilië behoort niet meer tot de armere landen van de wereld, maar is wel één van de landen met de grootste kloof tussen arm en rijk. Die kloof is merkbaar in de openbare gezondheidszorg, die niet altijd de nodige middelen heeft om alle noden te kunnen beantwoorden en om snel vorderingen te maken